هر پاييز قرض مي دهم بغضم را به چشمان آسمان.

مي بيني؟ امانتدار خوبي ام

حتي دلم نيامده بسپارمت به ماه

شب هاي پريشاني خوابگرد خاطرات توام

تا كه تكرار شوي در من

خاطره مي بارد با تو ... چكه ... چكه ... چكه ...

در لباس هاي خيسم دل چه مي لرزد! دلي كه بردي ...

سرد است، خيلي سرد

از گرماي شهريور به خود مي لرزم امشب

لباس خاطرات تو را به پوست تن مي كشم

گرم مي شوم، گرماگرم

عطش دستانم گر گرفته

تب مي كنم باز تو را ...

+ هواي مردن بيخ گوش من است. همانجايي که روزي رد نفس هاي تو بود

+ خاطراتت را جاي مسکن مي خورم شايد درد نبودنت را جبران کند.

 در حالي که تو آسوده آرميده اي بي آنکه فکر بي خوابي هاي شبانه من باشي

+ اين روزها چيزي زياد مي شود در من. چيزي شبيه دلتنگي از جنس خواستن تو

 که مي کوبد به در و ديوار دلم خودش را و تکرار مي کند نام تو را در من

+ تشنه ات که ميشوم سر ميکشم دلتنگي ات را، بغض بالا مي آورم

+ غصه نخور. کنار آمده ام با نبودنت. خيلي که دلم بگيرد گريه مي کنم

+ بوي تو گرمي يک احساس است، گريه ام حسرت آن احساس